Эменд в капсулах — инструкция по применению

Инструкция по применению эменда в капсулах, описание действия препарата, показания к применению капсул эменда, взаимодействие с другими лекарствами, применение эменда (капсулы) при беременности. Инструкции: Эменд в порошке;
Торговое название: Эменд
Международное название: Апрепитант
Лекарственная форма: Капсулы, 80 мг, 125 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A04 Противорвотные средства и препараты, устраняющие тошноту
A04A Противорвотные средства и препараты, устраняющие тошноту
A04A D Прочие противорвотные средства
Фарм. группа:
Противорвотные препараты. Прочие противорвотные препараты. Апрепитант. Код АТХ A04A D12
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
4 года. Не применять по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Капсулы 80 мг: твердые желатиновые капсулы с непрозрачной крышечкой белого цвета и непрозрачным корпусом белого цвета с надписями нанесенными черными чернилами «461» и «80 mg».

Капсулы 125 мг: твердые желатиновые капсулы с непрозрачной крышечкой розового цвета и непрозрачным корпусом белого цвета с надписями нанесенными черными чернилами «462» и «125 mg».

Содержимое капсул - гранулы от белого до почти белого цвета.

Состав эменда в капсулах

Одна капсула содержит
Бір капсуланың құрамында

Активное вещество эменда

апрепитант 80 мг или 125 мг
80 мг немесе 125 мг апрепитант

Вспомогательные вещества в эменде

гидроксипропилцеллюлоза SL, натрия лаурилсульфат, сахароза, целлюлоза микрокристаллическая (в гранулах), натрия лаурилсульфат микронизированный, состав твердой желатиновой капсулы: титана диоксид Е171, желатин, железа оксид желтый Е172 (для 125 мг), железа оксид красный Е172 (для 125 мг), чернила черные SW-9008/9009
гидроксипропилцеллюлоза SL, натрий лаурилсульфаты, сахароза, микрокристалды целлюлоза (түйіршіктері), натрийдің микронизделген лаурилсульфаты, қатты желатинді капсуланың құрамы: титанның қостотығы Е171, желатин, темірдің сары тотығы Е172 (125 мг үшін), темірдің қызыл тотығы Е172 (125 мг үшін), қара сия SW-9008/9009

Показания к применению капсул эменда

  • предупреждение у взрослых пациентов острой и отсроченной тошноты и рвоты, вызванных химиотерапией противоопухолевыми препаратами, включающей цисплатин, с высокой степенью эметогенности
  • предупреждение у взрослых пациентов острой и отсроченной тошноты и рвоты, вызванных химиотерапией противоопухолевыми препаратами, с умеренной степенью эметогенности
  • ересек емделушілерде эметогенділігі жоғары дәрежелі ісікке қарсы препараттармен, цисплатинді қоса, химиялық емдеуден туындайтын жедел және кейін пайда болатын жүректің айнуы мен құсуға жол бермеу
  • ересек емделушілерде эметогенділігі орташа дәрежелі ісікке қарсы препараттармен химиялық емдеуден туындайтын жедел және кейін пайда болатын жүректің айнуы мен құсуға жол бермеу үшін

Противопоказания эменда в капсулах

  • повышенная чувствительность к любому активному компоненту препарата или любому из вспомогательных веществ
  • одновременный прием с пимозидом, терфенадином, астемизолом, цизапридом, растительными препаратами зверобоя (Hypericum perforatum)
  • тяжелая печеночная недостаточность (≥ 9 баллов по Чайлд-Пью)
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • препараттың кез келген белсенді компонентіне немесе қосымша заттарының кез келгеніне жоғары сезімталдық
  • пимозидпен, терфенадинмен, астемизолмен, цизапридпен, шайқурай өсімдігінің (Hypericum perforatum) препараттарымен бір мезгілде қабылдау
  • бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігі (Чайлд-Пью бойынша ≥ 9 балл)
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балаларға және жасөспірімдерге

Побочные действия капсул эменда

У пациентов после назначения апрепитанта при проведении химиотерапии противоопухолевыми препаратами с высокой степенью эметогенности, по сравнению со стандартной терапией чаще всего отмечались: икота (4.6 % по сравнению с 2.9 %), повышение уровня аланинаминотрансферазы (АЛТ) (2.8 % по сравнению 1.1%), диспепсия (2.6% по сравнению с 2.0%), запор (2.4 % по сравнению 2.0 %), головная боль (2.0 % по сравнению с 1.8 %) и снижение аппетита (2.0 % по сравнению с 0.5 %). Наиболее частым побочным эффектом у пациентов, получавших лечение апрепитантом при химиотерапии противоопухолевыми препаратами с умеренной степенью эметогенности, по сравнению со стандартной терапией была усталость (1.4% по сравнению с 0.9%).

Следующие побочные реакции встречались с большей частотой у пациентов, получавших апрепитант, по сравнению со стандартной терапией, как при химиотерапии с высокой или умеренной степенью эметогенности, так и в ходе постмаркетингового наблюдения.

Частота возникновения побочных эффектов распределена по группам: очень часто (≥1/10); часто (≥1/100, <1/10); нечасто (≥1/1,000, <1/100); редко (≥1/10,000, <1/1,000) очень редко (<1/10,000), неизвестно (не могут быть определены на основании имеющихся данных).

Инфекционные осложнения: редко - кандидоз, стафилококковые инфекции

Нарушения со стороны крови и лимфатической системы: нечасто - фебрильная нейтропения, анемия

Нарушения со стороны иммунной системы: неизвестно - реакции гиперчувствительности, включая анафилактические реакции

Метаболические расстройства: часто - отсутствие аппетита, редко - полидипсия

Психические расстройства: нечасто - тревожность, редко - дезориентация, эйфория

Расстройства нервной системы: часто - головная боль, нечасто - головокружение, сонливость, редко - когнитивные нарушения, летаргия, извращение вкуса

Расстройства зрения: редко - конъюнктивит

Слуховые и вестибулярные расстройства: редко - шум в ушах

Сердечно-сосудистые расстройства: нечасто - сердцебиение, приливы, редко - брадикардия, сердечно-сосудистые нарушения

Расстройства дыхательной системы и органов средостения: часто - икота, редко - боль в горле, чихание, кашель, задний ринит, фарингит

Желудочно-кишечные расстройства: часто - запор, диспепсия, нечасто - отрыжка, тошнота, рвота, гастроэзофагеальный рефлюкс, боль в животе, сухость во рту, метеоризм, редко - перфоративная дуоденальная язва, стоматит, вздутие живота, стойкий запор, нейтропенический колит

Нарушения со стороны кожи и подкожной клетчатки: нечасто - сыпь, акне, редко - фоточувствительность, потливость, себорея, повреждение кожи, зудящая сыпь, синдром Стивенса-Джонсона/токсический эпидермальный некролиз, неизвестно - зуд, крапивница

Нарушения скелетно-мышечной системы и соединительной ткани: редко - мышечная слабость, мышечные спазмы

Нарушения функции почек и мочевыводящих путей: нечасто - дизурия, редко - учащенное мочеиспускание

Общие расстройства и реакции в месте введения: часто - усталость, нечасто - астения, недомогание, редко - отек, дискомфорт в груди, нарушение походки

Отклонения показателей лабораторных тестов: часто - повышение АЛТ, нечасто - повышение АСТ, повышение щелочной фосфатазы, редко - нейтропения, наличие эритроцитов в моче, наличие глюкозы в моче, гипонатриемия, увеличение диуреза

*Тошнота и рвота в первые 5 дней лечения после химиотерапии были параметрами эффективности и сообщались как побочные явления только после этого периода.

Описание некоторых побочных реакций

При назначении химиотерапии противоопухолевыми препаратами с высокой или умеренной степенью эметогенности, профили нежелательных реакций длительностью до 6 курсов были аналогичными наблюдавшимся при назначении 1 курса химиотерапии.

В клинических исследованиях у 1169 пациентов, получавших апрепитант при химиотерапии противоопухолевыми препаратами с высокой степенью эметогенности, профиль побочных реакций был в целом аналогичен наблюдавшимся в других клинических исследованиях.

Следующие побочные реакции наблюдались при применении апрепитанта для лечения послеоперационной тошноты и рвоты с большей частотой, чем при применении ондансетрона: боль в верхней половине живота, необычные звуки в кишечнике, запор*, дизартрия, диспноэ, гипестезия, бессонница, миоз, тошнота, нарушения чувствительности, дискомфорт в желудке, частичная кишечная непроходимость*, снижение остроты зрения, хрипы.

*Данные побочные реакции отмечались у пациентов, принимающих апрепитант в высоких дозах.
Апрепитантты тағайындағаннан кейін емделушілерде эметогенділігі жоғары дәрежелі ісікке қарсы препараттармен химиялық емдеу жүргізгенде стандартты еммен салыстырғанда көбіне мыналар жиі байқалды: ықылық (2.9% -бен салыстырғанда 4.6%), аланинаминотрансфераза (АЛТ) деңгейінің жоғарылауы (1.1%-бен салыстырғанда 2.8%), диспепсия (2.0%-бен салыстырғанда 2.6%), іш қату (2.0 %-бен салыстырғанда 2.4 %), бас ауыру (1.8 %-бен салыстырғанда 2.0%) және тәбеттің нашарлауы (0.5%-бен салыстырғанда 2.0%). Апрепитантпен ем қабылдаған емделушілерде эметогенділігі орташа дәрежелі ісікке қарсы препараттармен химиялық емдеу жүргізгенде стандартты еммен салыстырғанда жиірек байқалған жағымсыз әсер шаршау болды (0.9%-бен салыстырғанда 1.4%).

Келесі жағымсыз әсерлер апрепитант қабылдаған емделушілерде, стандартты еммен салыстырғанда, эметогенділігі жоғары немесе орташа дәрежелі химиялық емдегенде де, сондай-ақ постмаркетингтік бақылау барысында да үлкен жиілікпен кездесті.

Жағымсыз әсерлердің туындау жиілігі мынадай топтар бойынша берілген: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100, <1/10); жиі емес (≥1/1,000, <1/100); сирек (≥1/10,000, <1/1,000) өте сирек (<1/10,000), белгісіз (қолда бар деректер бойынша анықталуы мүмкін емес).

Жұқпалы асқынулар: сирек - кандидоз, стафилококктік жұқпалар

Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар: жиі емес - фебрильді нейтропения, анемия

Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар: белгісіз – аса жоғары сезімталдық реакциялары, анафилактикалық реакцияларды қоса

Метаболикалық бұзылыстар: жиі – тәбеттің жоғалуы, сирек - полидипсия

Психикалық бұзылыстар: жиі емес – үрейленушілік, сирек – бағдардан адасу, эйфория

Жүйке жүйесі тарапынан бұзылыстар: жиі – бас ауыру, жиі емес – бас айналу, ұйқышылдық, сирек – когнитивтік бұзылулар, летаргия, дәмнің бұзылуы

Көру бұзылыстары: сирек - конъюнктивит

Есту және вестибулярлы бұзылыстар: сирек – құлақтың шыңылдауы

Жүрек-қантамыр аурулары: жиі емес – жүректің қағуы, ысынулар, сирек - брадикардия, жүрек-қантамыр бұзылулары

Тыныс алу жүйесі және көкірек қуысы ағзалары тарапынан бұзылыстар: жиі - ықылық, сирек – тамақтың ауыруы, түшкіру, жөтелу, артқы ринит, фарингит

Асқазан-ішектік бұзылыстар: жиі – іш қату, диспепсия, жиі емес – кекіру, жүректің айнуы, құсу, гастро-эзофагеальді рефлюкс, іштің ауыруы, ауыз кеберсуі, метеоризм, сирек - перфоративті дуоденальді ойық жара, стоматит, іштің кебуі, тұрақты іш қату, нейтропениялық колит

Тері және теріасты шел майы тарапынан бұзылулар: жиі емес - бөртпе, акне, сирек – фотосезімталдық, тершеңдік, себорея, терінің зақымдануы, қышитын бөртпе, Стивенс-Джонсон синдромы/уытты эпидермальді некролиз, белгісіз – қышыну, есекжем

Қаңқа-бұлшықет жүйесінің және дәнекер тіннің бұзылулары: сирек – бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет түйілулері

Бүйрек функциясының және несеп шығару жолдарының бұзылулары: жиі емес - дизурия, сирек – несептің бөлініп шығуының жиілеу

Жалпы бұзылыстар және енгізген жердегі реакциялар: жиі - шаршау, жиі емес - астения, дімкәстік, сирек - ісіну, кеудеде жайсыздық, жүріс мәнерінің бұзылуы

Зертханалық тест көрсеткіштерінің ауытқулары: жиі - АЛТ жоғарылауы, жиі емес - АСТ жоғарылауы, сілтілік фосфатазаның жоғарылауы, сирек - нейтропения, несепте эритроциттердің болуы, несепте глюкозаның болуы, гипонатриемия, диурездің ұлғаюы

*Жүректің айнуы мен құсу химиялық емдеуден кейін емнің алғашқы 5 күнінде тиімділік параметрлері болды және осы кезеңнен кейін ғана жағымсыз құбылыстар ретінде мәлімделді.

Кейбір жағымсыз реакциялардың сипаттамасы

Эметогенділігі жоғары немесе орташа дәрежелі ісікке қарсы препараттармен химиялық ем тағайындағанда ұзақтығы 6 курсқа дейін созылған жағымсыз реакциялар бейіні химиялық емдеудің 1 курсын тағайындаған кезде байқалғанға ұқсас болды.

Клиникалық зерттеулерде апрепитант қабылдаған 1169 емделушіде эметогенділігі жоғары дәрежелі ісікке қарсы препараттармен химиялық емдеу кезінде жағымсыз реакциялардың бейіні басқа клиникалық зерттеулерде байқалғандарға жалпы ұқсас болды.

Операциядан кейінгі жүректің айнуы мен құсуды емдеу үшін апрепитантты қолданғанда келесі жағымсыз реакциялар ондансетронды қолданған кездегіге қарағанда үлкен жиілікте байқалды: іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы, ішекте әдеттен тыс дыбыстар, іш қату*, дизартрия, диспноэ, гипестезия, ұйқысыздық, миоз, жүректің айнуы, сезімталдықтың бұзылулары, асқазанда жайсыздық, ішінара ішек бітелісі*, көру жітілігінің нашарлауы, сырылдар.

*Бұл жағымсыз реакциялар апрепитантты жоғары дозаларда қабылдап жүрген емделушілерде байқалды.

Особые указания к применению

Пациенты с умеренной и тяжелой формой нарушения функции печени
Ограничены данные относительно пациентов с нарушениями функции печени умеренной тяжести; нет данных относительно пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени. У таких пациентов Эменд следует применять с осторожностью.

Взаимодействия CYP3A4

Эменд следует с осторожностью применять у пациентов, принимающих одновременно препараты для перорального применения, которые метаболизируются преимущественно посредством CYP3A4, а также препараты, имеющие узкий терапевтический диапазон, такие как циклоспорин, такролимус, сиролимус, эверолимус, алфентанил, диэрготамин, эрготамин, фентанил и хинидин.

Следует с особой осторожностью одновременно применять иринотекан, поскольку такая комбинация может привести к усилению токсичности.

Одновременное применение Эменда с производными алкалоидов спорыньи, являющихся субстратами CYP3A4, может привести к повышению концентраций активных веществ в плазме крови. В связи с риском токсичности препарата спорыньи, рекомендуется соблюдать осторожность.

Следует избегать одновременного применения Эменда с препаратами, которые сильно индуцируют активность CYP3A4 (например, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал), поскольку такая комбинация приводит к снижению концентраций апрепитанта в плазме крови. Не рекомендовано одновременное применение Эменда с растительными лекарственными средствами, содержащими зверобой (Hypericum perforatum).

Следует с осторожностью одновременно назначать Эменд и препараты, которые ингибируют активность CYP3A4 (например, кетоконазол, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кларитромицин, телитромицин, нефазодон и ингибиторы протеаз), поскольку такая комбинация может привести к повышению концентраций апрепитанта в плазме крови.

Одновременное применение с варфарином (субстратом CYP2С9)
Одновременное применение препарата Эменд с варфарином приводит к уменьшению протромбинового индекса, выраженного в международном нормализированном отношении (МНО). У пациентов, постоянно принимающих варфарин, следует часто проверять показатель ПТВ во время лечения препаратом Эменд, а также на протяжении 2-х недель после каждого 3-дневного курса лечения препаратом Эменд для предупреждения тошноты и рвоты, индуцированных химиотерапией.

Одновременное применение с гормональными контрацептивами
Эффективность гормональных контрацептивов может быть снижена на протяжении применения Эменда и в течение 28 дней после его применения. Следует использовать альтернативные или дополнительные методы контрацепции на протяжении лечения Эмендом и в течение 2 месяцев после приема последней дозы Эменда. В состав Эменда входит сахароза. Пациентам с такими редкими наследственными заболеваниями, как непереносимость фруктозы, мальабсорбция глюкозы-галактозы или недостаточность сахаразы-изомальтазы, не следует принимать этот препарат.

Контрацепция у мужчин и женщин
Эффективность гормональных контрацептивов может быть снижена на протяжении применения Эменда и в течение 28 дней после его применения. Следует использовать альтернативные или дополнительные методы контрацепции на протяжении лечения Эмендом и в течение 2 месяцев после приема последней дозы Эменда.

Фертильность, беременность и период лактации

Беременность Нет клинических данных о применении апрепитанта в период беременности. Возможность репродуктивной токсичности апрепитанта полностью не установлена, поскольку уровни экспозиции, превышающие терапевтическую экспозицию у человека при применении дозы 125 мг/80 мг, не применялись в исследованиях на животных. Исследования не показали прямого или косвенного вредного влияния на течение беременности, развитие эмбриона/плода, родов или постнатального развития. Влияние апрепитанта на нейрокининовую регуляцию репродуктивной функции неизвестно. Эменд не следует применять в период беременности, кроме случаев явной необходимости.

Период лактации Апрепитант проникает в молоко лактирующих крыс. Неизвестно, проникает ли препарат в грудное молоко у женщин; поэтому на протяжении лечения Эмендом кормление грудью не рекомендовано.

Возможность влияния апрепитанта на фертильность полностью не изучена, поскольку уровни экспозиции, превышающие терапевтическую экспозицию у человека, не могут быть достигнуты в исследованиях на животных. Исследования не выявили прямого или опосредованного действия на фертильность, не обнаружили влияния на развитие эмбриона и плода, а также на сперматогенез.

Особенности влияния лекарственного препарата на способность управлять транспортными средствами или потенциально опасными механизмами
При управлении транспортом и механизмами следует принимать во внимание, что сообщалось о возникновении головокружения и усталости после применения Эменда.
Бауыр функциясының орташа және ауыр түрдегі бұзылулары бар емделушілер
Бауыр функциясының ауырлығы орташа дәрежелі бұзылулары бар емделушілерге қатысты деректер шектеулі; бауыр функциясының ауыр дәрежелі бұзылулары бар емделушілерге қатысты деректер жоқ. Мұндай емделушілерде Эмендті сақтықпен қолданған жөн.

CYP3A4 өзара әрекеттесулері

Эменд препаратын көбіне CYP3A4 арқылы метаболизденетін пероральді түрде қолданылатын препараттармен, сондай-ақ циклоспорин, такролимус, сиролимус, эверолимус, алфентанил, диэрготамин, эрготамин, фентанил және хинидин сияқты емдік диапазоны қысқа препараттармен бір мезгілде қабылдайтын емделушілерге сақтықпен қолданған жөн.

Иринотеканды бір мезгілде қолданғанда аса сақ болған жөн, өйткені мұндай біріктіру уыттылықтың күшеюіне әкеп соғуы мүмкін.

Эмендті CYP3A4 субстраты болып табылатын қастауыш алкалоидтары туындыларымен бір мезгілде қолдану қан плазмасында белсенді заттардың концентрацияларының артуына әкелуі мүмкін. Қастауыш препаратының уыттылық қаупіне байланысты, сақтық таныту керек.

Эмендті CYP3A4 белсенділігін күшті индукциялайтын препараттармен (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал) бір мезгілде қолданбаған жөн, өйткені мұндай біріктірілім қан плазмасында апрепитант концентрациясының төмендеуіне әкеледі. Эмендті құрамында шайқурай (Hypericum perforatum) бар дәрілік заттармен бір мезгілде қолдануға ұсыныс жасалмайды.

Эмендті және CYP3A4 белсенділігін тежейтін препараттарды (мысалы, кетоконазол, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кларитромицин, телитромицин, нефазодон және протеаза тежегіштері) бір мезгілде абайлап тағайындаған жөн, өйткені мұндай біріктірілім қан плазмасында апрепитант концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Варфаринмен (CYP2С9 субстратымен) бір мезгілде қолдану
Эменд препаратын варфаринмен бір мезгілде қолдану халықаралық қалыпты қатынаста (ХҚҚ) айқындалған протромбин индексінің азаюына әкеледі. Варфаринді ұдайы қабылдап жүрген емделушілерде Эменд препаратымен емделу кезінде, сондай-ақ химиялық емдеумен индукцияланған жүректің айнуы мен құсуға жол бермеу үшін Эменд препаратымен емдеудің әрбір 3 күндік курсынан кейін 2 апта бойы да ПТВ көрсеткішін жиі тексерген жөн.

Гормональді контрацептивтермен бір мезгілде қолдану
Гормональді контрацептивтердің тиімділігі Эмендті қолдану барысында және оны қолданғаннан кейін 28 күн ішінде төмендеуі мүмкін. Эменд препаратымен емдеу барысында және Эмендтің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 2 ай ішінде баламалы немесе қосымша әдістерді пайдаланған жөн. Эмендтің құрамында сахароза бар. Фруктоза жақпаушылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы немесе сахараза-изомальтаза жеткіліксіздігі сияқты тұқым қуалаған аурулары бар емделушілер бұл препаратты қабылдамағаны жөн.

Еркектер мен әйелдердегі контрацепция
Гормональді контрацептивтердің тиімділігі Эмендті қолдану барысында және оны қолданғаннан кейін 28 күн бойы төмендеуі мүмкін. Эмендпен емделу барысында және Эмендтің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 2 ай бойы контрацепцияның баламалы немесе қосымша әдістерін пайдаланған жөн.

Фертильділік, жүктілік және лактация кезеңі

Жүктілік Жүктілік кезеңінде апрепитантты қолдану жөнінде клиникалық деректер жоқ. Апрепитанттың репродуктивті уыттылығының ықтималдылығы толық анықталған жоқ, өйткені адамда 125 мг/80 мг дозаны қолданғанда емдік экспозициядан асатын дейгейдегі экспозиция жануарларға жүргізілген зерттеулерде қолданылған жоқ. Зерттеулерде жүктілік барысына, эмбрион/ұрықтың дамуына, босануға немесе постнатальді дамуға тікелей немесе жанама зиянды ықпалы көрінген жоқ. Ұрпақ өрбіту функциясының нейрокининдік реттелуіне апрепитанттың ықпалы белгісіз. Эмендті жүктілік кезеңінде, айқын қажеттілік жағдайынан басқасында, қолданбаған жөн.

Лактация кезеңі Апрепитант лактациядағы егеуқұйрықтардың сүтіне енеді. Препараттың әйелдердің емшек сүтіне енетін-енбейтіні белгісіз; сондықтан Эмендпен емделу кезеңінде бала емізуге болмайды.

Жануарларға жүргізілген зерттеулерде экспозиция деңгейінің адамдағы емдік экспозициядан асатын деңгейге жетуі мүмкін болмағандықтан, апрепитанттың фертильділікке ықпалы толық зерттелген жоқ. Зерттеулерде фертильділікке тікелей немесе жанама әсерлері білінбеді, эмбрион мен ұрықтың дамуына, сондай-ақ сперматогенезге ықпалы байқалмады.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Көлікті және механизмдерді басқарған кезде Эмендті қолданғаннан кейін бас айналудың және шаршаудың пайда болғаны жөнінде мәлімделгендігіне мән берген жөн.

Дозировка и способ применения

Дозировка

Эменд применяют в комбинации с кортикостероидом и антагонистом 5-HT3.

Длительность применения Эменда составляет 3 дня. Рекомендованная доза Эменда составляет 125 мг перорально 1 раз в сутки, за 1 час до начала проведения химиотерапии в День 1, и 80 мг перорально 1 раз в сутки, утром, в Дни 2 и 3.

В клинических исследованиях применялись следующие схемы лечения для предупреждения возникновения тошноты и рвоты, связанных с проведением противораковой эметогенной химиотерапии.

Таблица 1. Схема лечения для предупреждения тошноты и рвоты, возникающей при высоко эметогенной химиотерапии

Дексаметазон принимается в День 1 за 30 минут до химиотерапии, в День 2-4 утром. Доза дексаметазона подбирается с учетом взаимодействий с другими препаратами.

Таблица 2. Схема лечения для предупреждения тошноты и рвоты, возникающей при химиотерапии умеренной степени эметогенности.

Дексаметазон применяли за 30 минут до химиотерапевтического лечения в День 1. Доза дексаметазона подобрана с учетом взаимодействий с другими препаратами.

Данные об эффективности комбинации с другими кортикостероидами ограничены, дополнительную информацию см. в разделе «Лекарственные взаимодействия».

Отдельные группы

Возраст, пол, раса, индекс массы тела Нет необходимости в коррекции дозы в зависимости от возраста, пола, расы и индекса массы тела.

Нарушение функции почек Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов с нарушениями функции почек и для пациентов с терминальной стадией заболевания почек, которым проводится гемодиализ.

Нарушение функции печени Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов с нарушениями функции печени легкой тяжести. Нет клинических данных о применении препарата у пациентов с умеренной и тяжелой формой нарушения функции печени.

Дети и подростки Эменд не рекомендован для детей и подростков до 18 лет, поскольку данных о безопасности и эффективности недостаточно.

Способ применения
Твердые капсулы следует глотать целыми. Эменд можно применять независимо от приема пищи.
Дозалау

Эмендті кортикостероидпен және 5-HT3 антагонисімен бірге қолданады.

Эмендпен емдеу ұзақтығы 3 күн. Эмендтің ұсынылған дозасы 1-ші Күні химиялық емдеуді жүргізуден 1 сағат бұрын, тәулігіне 1 рет пероральді түрде қолданылатын 125 мг және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 1 рет таңертең пероральді түрде қолданылатын 80 мг құрайды.

Клиникалық зерттеулерде ісікке қарсы эметогендік химиялық ем жүргізумен байланысты жүректің айнуы мен құсудың пайда болуына жол бермеу үшін емдеудің келесі сызбалары қолданылды.

1 кесте. Жоғары эметогендік химиялық емдеу кезінде туындайтын жүректің айнуы мен құсуға жол бермеуге арналған емдеу сызбасы

Дексаметазон 1-ші Күні химиялық емдеуден 30 минут бұрын және 2-ші және 4-ші Күндері таңертең қабылданады. Дексаметазон дозасы, басқа препараттармен өзара әрекеттесуі ескеріле отырып, таңдап алынады.

2 кесте. Эметогендік дәрежесі орташа химиялық емдеу кезінде туындайтын жүректің айнуы мен құсуға жол бермеуге арналған емдеу сызбасы

Дексаметазонды 1-ші Күні химиялық емдеуден 30 минут бұрын қолданды. Дексаметазон дозасы, басқа препараттармен өзара әрекеттесуін ескеріле отырып, таңдап алынды.

Басқа кортикостероидтармен біріктірудің тиімділігі жөнінде деректер шектеулі, қосымша ақпаратты «Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» тарауынан қараңыз.

Жекелеген топтар

Жасы, жынысы, нәсілі, дене салмағының индексі Жасына, жынысына, нәсіліне және дене салмағының индексіне байланысты дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Бүйрек функциясының бұзылуы. Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер үшін және бүйрек ауруы терминальді сатысында болатын, гемодиализ жүргізіліп жатқан емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Бауыр функциясының бұзылуы. Бауыр функциясының бұзылуы ауырлығы жеңіл болатын емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Препаратты бауыр функциясының бұзылуы орташа және ауыр түрде болатын емделушілерге қолдану жөнінде клиникалық деректер жоқ.

Балалар және жасөспірімдер Эменд препаратын 18 жасқа дейінгі балаларға және жасөспірімдерге қолдануға болмайды, өйткені оның қауіпсіздігі және тиімділігі жөнінде деректер жеткіліксіз.

Қолдану тәсілі
Қатты капсулаларды тұтастай жұтқан жөн. Эмендті ас қабылдауға қарамай-ақ қолдануға болады.

Взаимодействие с лекарствами

Апрепитант является субстратом, умеренным ингибитором и индуктором CYP3A4, а также индуктором CYP2C9. CYP3A4 ингибируется на протяжении лечения Эмендом. После окончания лечения Эменд является причиной преходящей легкой индукции CYP2C9, CYP3A4 и глюкуронидации. Апрепитант, по-видимому, не взаимодействует с транспортерами Р-гликопротеина, на что указывает отсутствие взаимодействия апрепитанта с дигоксином.

Влияние апрепитанта на фармакокинетику других препаратов

Взаимодействие с CYP3A4
Как умеренный ингибитор CYP3A4, апрепитант может повышать плазменные концентрации препаратов, метаболизирующихся посредством CYP3A4. Общая экспозиция субстратов CYP3A4 для перорального применения может повышаться приблизительно в 3 раза на протяжении 3-дневного лечения Эмендом; в меньшей степени повышаются плазменные концентрации инфузионных препаратов, метаболизирующихся посредством CYP3A4. Совместное применение Эменда с пимозидом, терфенадином, астемизолом или цизапридом противопоказано, т.к. может приводить к повышению концентраций этих препаратов в плазме крови и, как следствие, к возникновению серьезных или опасных для жизни реакций. Эменд следует с осторожностью назначать пациентам, принимающим одновременно пероральные препараты, метаболизирующиеся преимущественно посредством CYP3A4, а также препараты, имеющие узкий терапевтический спектр (циклоспорин, такролимус, сиролимус, эверолимус, алфентанил, диэрготамин, эрготамин, фентанил и хинидин).

Кортикостероиды
Дексаметазон Доза перорального дексаметазона должна быть снижена приблизительно на 50% при одновременном применении с Эмендом (125 мг/80 мг). Доза дексаметазона, применявшаяся с Эмендом в клинических исследованиях по предупреждению тошноты и рвоты, индуцированных химиотерапией, была подобрана с учетом взаимодействий препаратов. Эменд в дозе 125 мг при применении одновременно с дексаметазоном, перорально, в дозе 20 мг в День 1, а также Эменд в дозе 80 мг/сут при применении одновременно с дексаметазоном, перорально, в дозе 8 мг с Дня 2 по 5, повышал показатель AUC дексаметазона (субстрата CYP3A4) в 2.2 раза в Дни 1 и 5.

Метилпреднизолон Обычная доза метилпреднизолона для внутривенного введения должна быть снижена приблизительно на 25%, а обычная доза метилпреднизолона для перорального применения должна быть снижена приблизительно на 50%, если одновременно применяется Эменд по схеме 125 мг/80 мг. Эменд, при применении по схеме 125 мг в День 1 и 80 мг/сут в Дни 2 и 3, повышал показатель AUC метилпреднизолона (субстрат CYP3A4) в 1.3 раза в День 1 и в 2.5 раза в День 3 при одновременном применении метилпреднизолона в День 1 в дозе 125 мг внутривенно и в Дни 2 и 3 в дозе 40 мг перорально.

При длительном применении метилпреднизолона показатель AUC метилпреднизолона может снижаться через 2 недели после начала применения Эменда по причине индуцирующего действия апрепитанта на CYP3A4. Ожидается, что этот эффект может быть более выражен при пероральном применении метилпреднизолона.

Химиотерапевтические препараты
В фармакокинетических исследованиях установлено, что при совместном применении Эменда, назначенного в дозе по 125 мг в День 1, и по 80 мг в День 2 и 3, нет влияния на фармакокинетику внутривенных форм доцетаксела, назначенного в День 1 и винорелбина, назначенного в День 1 или 8. Вследствие более выраженного влияния Эменда на фармакокинетику пероральных форм лекарственных препаратов, являющихся субстратами для системы CYP3A4, по сравнению с внутривенными формами, нельзя исключить лекарственного взаимодействия между Эмендом и химиотерапевтическими препаратами, которые метаболизируются посредством системы CYP3A4 (например, этопозид, винорелбин). Рекомендуется соблюдать осторожность и проводить дополнительный мониторинг у пациентов, принимающих перорально препараты, метаболизирующиеся посредством CYP3A4 (см. раздел Особые указания). В постмаркетинговый период сообщалось о случаях нейротоксичности при совместном применении апрепитанта с ифосфамидом.

Иммуносупрессоры
При 3-дневной схеме лечения тошноты и рвоты, индуцированных химиотерапией, ожидается преходящее умеренное повышение, а затем снижение экспозиции иммуносупрессоров, метаболизирующихся CYP3A4 (например, циклоспорина, такролимуса, эверолимуса и сиролимуса). Учитывая короткую 3-дневную схему лечения и зависимые от времени ограниченные изменения экспозиции, не рекомендовано снижать дозу иммуносупрессоров на протяжении 3 дней одновременного применения Эменда.

Мидазолам Следует принимать во внимание потенциальное влияние повышенных плазменных концентраций мидазолама или других бензодиазепинов, метаболизирующихся посредством CYP3A4 (алпразолам, триазолам), при одновременном применении Эменда (125 мг/80 мг). Эменд увеличивал показатель AUC мидазолама (чувствительного субстрата CYP3A4) в 2.3 раза в День 1 и в 3.3 раза в День 5, когда мидазолам применяли перорально в разовой дозе 2 мг в День 1 и День 5 одновременно с Эмендом по схеме 125 мг в День 1 и 80 мг/сутки с Дня 2 по 5. В другом исследовании внутривенного применения мидазолама Эменд принимали в дозе 125 мг в День 1 и 80 мг/сутки в Дни 2 и 3, а мидазолам в дозе 2 мг вводили внутривенно перед 3-дневной схемой применения Эменда и в Дни 4, 8 и 15. Эменд повышал показатель AUC мидазолама на 25% в День 4 и снижал показатель AUC мидазолама на 19% в День 8, а также на 4% в День 15. Эти эффекты не рассматриваются как клинически значимые. В третьем исследовании перорального и внутривенного применения мидазолама Эменд применялся в дозе 125 мг в День 1 и 80 мг/сутки в Дни 2 и 3, одновременно с ондансетроном в дозе 32 мг в День 1, дексаметазоном в дозе 12 мг в День 1 и 8 мг в Дни 2-4. Эта комбинация (Эменд, ондансетрон и дексаметазон) снижала показатель AUC перорального мидазолама на 16% в День 6, на 9% в День 8, на 7% в День 15 и на 17% в День 22. Эти эффекты не рассматриваются как клинически значимые. Проводилось дополнительное исследование применения внутривенного мидазолама и Эменда. Мидазолам вводили внутривенно в дозе 2 мг через 1 час после перорального применения Эменда в разовой дозе 125 мг. Показатель AUC мидазолама в плазме крови увеличивался в 1.5 раза. Этот эффект не рассматривается как клинически значимый.

Индукция
Как легкий индуктор CYP2C9, CYP3A4 и глюкуронидации, апрепитант может снижать плазменные концентрации субстратов, которые выводятся этими путями, на протяжении 2 недель после начала лечения. Этот эффект может проявляться только к концу 3-го дня лечения Эмендом. Для субстратов CYP2C9 и CYP3A4 индукция носит преходящий характер с достижением максимального эффекта через 3–5 дней после окончания 3-дневного лечения Эмендом. Эффект сохраняется на протяжении нескольких дней, затем медленно ослабевает, и становится клинически несущественным через 2 недели после окончания лечения Эмендом. Также наблюдается легкая индукция глюкуронизации при пероральном применении апрепитанта в дозе 80 мг на протяжении 7 дней. Недостаточно данных относительно влияния на CYP2C8 и CYP2C19. Рекомендовано с осторожностью применять варфарин, аценокумарол, толбутамид, фенитоин или другие субстраты, которые метаболизируются посредством CYP2C9.

Варфарин У пациентов, постоянно принимающих варфарин, следует часто проверять показатель протромбинового времени (ПТВ) во время лечения Эмендом, а также на протяжении 2-х недель после каждого 3-дневного курса лечения Эмендом для предупреждения тошноты и рвоты, индуцированной химиотерапией. Здоровым волонтерам, состояние которых было стабилизировано постоянным приемом варфарина, назначали Эменд в разовой дозе 125 мг в День 1 и 80 мг/сут в Дни 2 и 3. Хотя Эменд не влиял на показатель AUC R(+) или S(-) варфарина в плазме крови, который определяли в День 3, наблюдалось снижение минимальной концентрации S(-) варфарина (субстрата CYP2C9) на 34% и снижение на 14% МНО через 5 дней после завершения лечения Эмендом.

Толбутамид Эменд уменьшает площадь под кривой «концентрация-время» толбутамида, являющегося субстратом CYP2C9, на 23% в 4-й день, на 28% в 8-й день и на 15% в 15-й день. При этом толбутамид в однократной дозе 500 мг принимался перед началом 3-х дневной схемы терапии Эмендом, а также в день 4-й, 8-й и 15-й.

Гормональные контрацептивы

Эффективность гормональных контрацептивов может быть снижена в течение 28 дней после применения Эменда. Следует использовать альтернативные или дополнительные методы контрацепции на протяжении лечения Эмендом и в течение 2 месяцев после приема последней дозы Эменда.

В клиническом исследовании разовую дозу перорального контрацептива, содержащего этинилэстрадиол и норэтиндрон, применяли с Дня 1 по 21 с Эмендом, назначенным в схеме 125 мг в День 8 и 80 мг/сут в Дни 9 и 10, с ондансетроном 32 мг в/в в День 8 и пероральным дексаметазоном 12 мг в День 8 и 8 мг/сут в Дни 9, 10 и 11. В этом исследовании на протяжении периода с Дня 9 по 21 минимальные концентрации этинилэстрадиола были снижены на 64%, а минимальные концентрации норэтиндрона были снижены на 60%.

Антагонисты 5-HT3
В клинических исследованиях взаимодействий, апрепитант не оказывал клинически значимого влияния на фармакокинетику ондансетрона, гранисетрона или гидродоласетрона (активного метаболита доласетрона).

Влияние других препаратов на фармакокинетику апрепитанта

Следует с осторожностью одновременно применять Эменда с препаратами, которые ингибируют активность CYP3A4 (например, кетоконазол, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кларитромицин, телитромицин, нефазодон и ингибиторы протеаз), поскольку такая комбинация может привести к повышению концентраций апрепитанта в плазме крови.

Следует избегать одновременного применения Эменда с препаратами, которые сильно индуцируют активность CYP3A4 (такими как рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал), поскольку такая комбинация приводит к снижению концентраций апрепитанта в плазме крови, что может сопровождаться снижением эффективности Эменда.

Не рекомендовано одновременное применение препарата Эменд с растительными лекарственными средствами, содержащими зверобой (Hypericum perforatum).

Кетоконазол При применении апрепитанта в разовой дозе 125 мг в День 5-й 10-дневной схемы лечения кетоконазолом (сильный ингибитор CYP3A4) в дозе 400 мг/сутки, показатель AUC апрепитанта повышался приблизительно в 5 раз, а средний конечный период полувыведения апрепитанта увеличивался приблизительно в 3 раза.

Следует избегать одновременного применения Эменда с сильными индукторами CYP3A4 (такими как рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал), поскольку такая комбинация приводит к снижению концентраций апрепитанта в плазме крови, что может сопровождаться снижением эффективности Эменда.

Рифампицин При применении апрепитанта в разовой дозе 375 мг в День 9 14-дневной схемы лечения рифампицином (сильный индуктор CYP3A4) в дозе 600 мг/сутки показатель AUC апрепитанта снижался приблизительно на 91%, а средний конечный период полувыведения апрепитанта снижался приблизительно на 68%.
Апрепитант CYP3A4 субстраты, орташа тежегіші және индукторы, сондай-ақ CYP2C9 индукторы болып табылады. CYP3A4 Эмендпен емдеу кезінде тежеледі. Емдеу аяқталғаннан кейін Эменд CYP2C9, CYP3A4 өткінші жеңіл индукциялануына және глюкурондануына себепші болып табылады. Апрепитант, сірә, Р-гликопротеин транспортерлерімен өзара әрекеттеспейді, бұған апрепитанттың дигоксинмен өзара әрекеттеспейтіндігін көрсетеді.

Апрепитанттың басқа препараттардың фармакокинетикасына ықпал етуі

CYP3A4 өзара әрекеттесуі
Орташа CYP3A4 тежегіші ретінде, апрепитант CYP3A4 арқылы метаболизденетін препараттардың плазмалық концентрацияларын арттыруы мүмкін. Пероральді түрде қолданылатын CYP3A4 субстраттарының жалпы экспозициясы Эмендпен 3 күндік емдеу барысында шамамен 3 есе артуы мүмкін; CYP3A4 арқылы метаболизденетін, инфузиялық препараттардың плазмалық концентрациялары аз дәрежеде артады. Эмендті пимозидпен, терфенадинмен, астемизолмен немесе цизапридпен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені қан плазмасында осы препараттардың концентрацияларының жоғарылауына және соның салдары ретінде өмір үшін ауыр немесе қауіпті реакциялардың пайда болуына әкеп соғуы мүмкін. Эмендті көбіне CYP3A4 арқылы метаболизденетін пероральді препараттармен, сондай-ақ емдік диапазоны қысқа (циклоспорин, такролимус, сиролимус, эверолимус, алфентанил, диэрготамин, эрготамин, фентанил және хинидин) препараттармен бір мезгілде қабылдайтын емделушілерге сақтықпен тағайындаған жөн.

Кортикостероидтер
Дексаметазон Пероральді дексаметазонның әдеттегі дозасы Эменд препаратымен (125 мг/80 мг) бір мезгілде қолданған кезде шамамен 50%-ға төмендетілуі тиіс. Эменд препаратымен бірге қолданылған дексаметазон дозасы клиникалық зерттеулерде химиялық емдеуден индукцияланған жүректің айнуы мен құсуға жол бермеу үшін, препараттардың өзара әрекеттесулерін есепке ала отырып, таңдап алынды. 125 мг доза Эменд 1-ші Күні 20 мг дексаметазонмен бір мезгілде пероральді қолданылған кезде, сондай-ақ тәулігіне 80 мг доза Эменд 2-ші Күннен бастап 5-ші Күні 8 мг доза дексаметазонмен бір мезгілде пероральді түрде қолданылған кезде дексаметазонның (CYP3A4 субстратының) AUC көрсеткішін 1-ші және 5-ші Күндері 2№2 есеге арттырды.

Метилпреднизолон Егер Эменд препараты 125 мг/80 мг сызбасы бойынша бір мезгілде қолданылса, көктамыр ішіне енгізуге арналған метилпреднизолонның әдеттегі дозасы шамамен 25%-ға төмендетілуі, ал пероральді түрде қолдануға арналған метилпреднизолонның әдеттегі дозасы шамамен 50%-ға төмендетілуі тиіс. Эменд, 1-ші Күні 125 мг және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 80 мг доза болатын сызба бойынша қолданылған кезде, метилпреднизолонды 1-ші Күні 125 мг дозада көктамыр ішіне және 2-ші және 3-ші Күндері 40 мг дозада пероральді түрін бір мезгілде қолданғанда метилпреднизолонның (CYP3A4 субстратының) AUC көрсеткішін 1-ші Күні 1.3 есеге және 3-ші Күні 2.5 есеге арттырды.

Метилпреднизолонды ұзақ уақыт қолданған кезде, апрепитанттың CYP3A4-ке индукциялаушы әсер етуіне байланысты, Эменд препаратын қолданғаннан кейін 2 аптадан соң метилпреднизолонның AUC көрсеткіші төмендеуі мүмкін. Бұл әсер метилпреднизолонды пероральді түрде қолданған кезде өте айқын болуы мүмкін деп күтіледі.

Химиотерапиялық препараттар
Фармакокинетикалық зерттеулерде 1-ші Күні 125 мг және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 80 мг дозада тағайындалған Эмендті 1-ші Күні көктамыр ішіне тағайындалған доцетакселдің, немесе 1-ші немесе 8-ші Күні тағайындалған винорелбиннің фармакокинетикасына ықпалы жоқтығы анықталды. CYP3A4 жүйесі үшін субстраттар болып табылатын дәрілік препараттардың пероральді түрінің фармакокинетикасына ықпалы көктамырішілік түрлерімен салыстырғанда айқынырақ болатындықтан, Эменд пен CYP3A4 жүйесі арқылы метаболизденетін химиялық емдеу препараттары (мысалы, этопозид, винорелбин) арасында болатын өзара әрекеттесуді жоққа шығаруға болмайды. CYP3A4 арқылы метаболизденетін препараттарды пероральді түрде қабылдап жүрген емделушілерде сақ болуға және қосымша мониторинг жасауға ұсыныс айтылады (Айрықша нұсқаулар тарауын қараңыз). Постмаркетингтік кезеңде апрепитантты ифосфамидпен бірге қолданғанда нейроуыттылық жағдайлары жөнінде мәлімделді.

Иммуносупрессорлар
Химиялық емдеумен индукцияланған жүректің айнуы мен құсуды емдеудің 3 күндік сызбасы кезінде CYP3A4 метаболизденетін иммуносупрессорлардың (мысалы, циклоспориннің, такролимустың, эверолимустың және сиролимустың) экспозициясының өткінші орташа жоғарылауы, ал содан кейін төмендеуі күтіледі. Емдеудің қысқа 3 күндік сызбасын және уақытқа байланысты экспозицияның шектеулі өзгерулерін ескеріп, Эменд препаратымен бір мезгілде қолданылатын 3 күн ішінде иммуносупрессорлардың дозасын төмендетуге болмайды.

Мидазолам Эмендті (125 мг/80 мг) бір мезгілде қолданған кезде мидазоламның немесе CYP3A4 арқылы метаболизденетін басқа да бензодиазепиндердің (алпразолам, триазолам) жоғары плазмалық концентрацияларының потенциалды ықпалына назар аударған жөн. Эменд, мидазоламды 1-ші Күні пероральді түрде бір реттік 2 мг дозада және 5-ші Күні Эмендпен бір мезгілде сызба бойынша 1-ші Күні 125 мг және 2-ші Күннен бастап 5-ші Күні тәулігіне 80 мг қолданған кезде, мидазоламның (сезімтал CYP3A4 субстраты) AUC көрсеткішін 1-ші Күні 2.3 есеге және 5-ші Күні 3.3 есеге арттырды. Мидазоламды көктамыр ішіне қолданған басқа да зерттеулерде Эменд 1-ші Күні 125 мг және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 80 мг дозада қабылданды, ал 2 мг доза мидазоламды Эменд препаратын қолданудың 3 күндік сызбасы алдында және 4-ші, 8-ші және 15-ші Күндері көктамыр ішіне енгізілді. Эменд мидазоламның AUC көрсеткішін 4-ші Күні 25%-ға арттырды және мидазоламның AUC көрсеткішін 8-ші Күні 19%-ға, сондай-ақ 15-ші Күні 4%-ға төмендетті. Бұл әсерлер клиникалық тұрғыдан маңызды деп есептелмейді. Мидазоламды пероральді түрде және көктамыр ішіне қолдануға жүргізілген үшінші зерттеуде 1-ші Күні 125 мг және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 80 мг доза Эменд 1-ші Күні 32 мг доза ондансетронмен, 1-ші Күні 12 мг доза және 2-4-ші Күндері 8 мг доза дексаметазонмен бір мезгілде қолданылды. Бұлай біріктіру (Эменд, ондансетрон және дексаметазон) пероральді түрдегі мидазоламның AUC көрсеткішін 6-шы Күні 16%-ға, 8-ші Күні 9%-ға, 15-ші Күні 7%-ға және 22-ші Күні 17%-ға төмендетті. Бұл әсерлер клиникалық тұрғыдан маңызды деп саналмайды. Көктамыр ішіне мидазоламды және Эмендті қолдануға қосымша зерттеулер жүргізілді. Эменд препаратын бір реттік 125 мг дозада пероральді түрде қолданғаннан кейін 1 сағаттан соң мидазоламды көктамыр ішіне 2 мг дозада енгізді. Қан плазмасында мидазоламның AUC көрсеткіші 1.5 есе артты. Бұл әсері клиникалық тұрғыдан маңызды деп саналмайды.

Индукциясы
Емді бастағаннан кейін 2 апта ішінде апрепитант, CYP2C9, CYP3A4 және глюкуронидация жеңіл индукторлары ретінде, осы жолмен шығарылатын субстраттардың плазмалық концентрацияларын төмендетуі мүмкін. Бұл әсері Эмендпен 3 күн емдеудің соңында ғана білінуі мүмкін. CYP2C9 және CYP3A4 субстраттары үшін индукция өткінші сипатқа ие болып, Эмендпен 3 күндік емді аяқтағаннан кейін 3-5 күннен соң ең жоғары әсерге жетеді. Әсері бірнеше күн бойы сақталады, содан кейін баяу бәсеңдейді және Эмендпен емдеуді аяқтағаннан кейін 2 аптадан соң клиникалық тұрғыдан маңызы жоқ болып қалады. Сондай-ақ 7 күн бойы 80 мг доза апрепитантты пероральді түрде қолданған кезде глюкурондаудың жеңіл индукциясы байқалады. CYP2C8 және CYP2C19-ға ықпал етуі жөнінде деректер жеткіліксіз. Варфаринді, аценокумарды, толбутамидті, фенитоинді немесе CYP2C9 арқылы метаболизденетін басқа да субстраттарды сақтықпен қолдану керек.

Варфарин Варфаринді ұдайы қабылдап жүрген емделушілерде Эмендпен емдеу кезінде, сондай-ақ химиялық емдеумен индукцияланған жүректің айнуы мен құсуға жол бермеу үшін Эмендпен емдеудің 3 күндік курсынан кейін 2 апта бойы протромбин уақыты (ПТУ) көрсеткішін жиі тексерген жөн. Жағдайлары варфаринді ұдайы қабылдаумен тұрақтандырылған дені сау волонтерлерге Эмендтің бір реттік дозасы 1 Күні 125 мг және 2 және 3 Күндері тәулігіне 80 мг тағайындалды. Эменд қан плазмасында варфариннің AUC R(+) немесе S(-) көрсеткіштеріне ықпалын тигізбейтіндігі 3 Күні анықталса да, Эмендпен емдеуді аяқтағаннан кейін 5 күннен соң варфариннің ең төмен концентрациясының S(-) (CYP2C9 субстратының) 34%-ға төмендегені және ХҚҚ-ның 14%-ға төмендегені байқалды.

Толбутамид Эменд CYP2C9 субстраты болып табылатын толбутамидтің «концентрация-уақыт» қисығы астындағы ауданды 4-ші Күні 23%-ға, 8-ші Күні 28%-ға және 15-ші Күні 15%-ға азайтады. Мұндайда бір реттік 500 мг доза толбутамид Эмендпен емдеудің 3 күндік сызбасын бастар алдында, сондай-ақ 4-ші, 8-ші және 15-ші күндері қабылданды.

Гормональді контрацептивтер

Гормональді контрацептивтердің тиімділігі Эмендті қолданғаннан кейін 28 күн ішінде төмендеуі мүмкін. Эмендпен емдеу барысында және Эмендтің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 2 ай бойы контрацепцияның баламалы немесе қосымша әдістерін қолданған жөн.

Клиникалық зерттеулерде құрамында этинилэстрадиол және норэтиндон бар пероральді контрацептивтің бір реттік дозасы, сызба бойынша 8-ші Күні 125 мг және 9-ші және 10-шы Күндері тәулігіне 80 мг тағайындалған Эмендпен, 8-ші Күні к/і қолданылатын 32 мг ондансетронмен бірге және 8-ші Күні 12 мг және 9-шы, 10-шы және 11-ші Күндері тәулігіне 8 мг пероральді түрдегі дексаметазонмен бірге қолданылды. Осы зерттеулерде 9-шы күннен бастап 21-ші күн кезеңі ішінде этинилэстрадиолдың ең төменгі концентрациялары 64%-ға, ал норэтиндронның ең төменгі концентрациялары 60%-ға төмендетілді.

5-HT3 антагонистері
Өзара әрекеттесулерге жүргізілген клиникалық зерттеулерде апрепитант ондансетронның, гранисетронның немесе гидродоласетронның (доласетронның белсенді метаболиті) фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды ықпал еткен жоқ.

Апрепитанттың фармакокинетикасына басқа препараттардың ықпалы

Эмендті CYP3A4 белсенділігін тежейтін препараттармен (мысалы, кетоконазол, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кларитромицин, телитромицин, нефазодон және протеаза тежегіштері) бірге қолданған кезде сақ болған жөн, өйткені мұндай біріктіру қан плазмасында апрепитант концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Эмендті CYP3A4 белсенділігін күшті индукциялайтын препараттармен (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал сияқты) бір мезгілде қолданбаған жөн, өйткені мұндай біріктіру қан плазмасында апрепитант концентрациясының төмендеуіне әкеледі, бұл Эмендтің тиімділігінің төмендеуімен қатар жүруі мүмкін.

Эменд препаратын құрамында шайқурай (Hypericum perforatum) бар дәрілік заттармен бір мезгілде қолдануға болмайды.

Кетоконазол Тәулігіне 400 мг доза кетоконазолмен (CYP3A4-тің күшті тежегіші) емдеудің 10 күндік емдеу сызбасының 5-ші Күні апрепитанттың бір реттік 125 мг дозасын қолданған кезде апрепитанттың AUC көрсеткіші шамамен 5 есе жоғарылады, ал апрепитанттың жартылай шығарылуының орташа соңғы кезеңі шамамен 3 есеге артты.

Эмендті CYP3A4-тің күшті тежегіштерімен (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал сияқты) бір мезгілде қолданбаған жөн, өйткені мұндай біріктірілім қан плазмасында апрепитант концентрациясының төмендеуіне әкеледі, бұл Эмендтің тиімділігінің төмендеуімен қатар жүруі мүмкін.

Рифампицин Тәулігіне 600 мг доза рифампицинмен (CYP3A4-тің күшті индукторы) емдеудің 14 күндік емдеу сызбасының 9-шы Күні апрепитанттың бір реттік 375 мг дозасын қолданған кезде апрепитанттың AUC көрсеткіші шамамен 91%-ға төмендеді, ал апрепитанттың жартылай шығарылуының орташа соңғы кезеңі шамамен 68%-ға төмендеді.

Передозировка эмендом в капсулах

В случае передозировки, прием Эменда необходимо прервать, провести общее поддерживающее лечение и обеспечить контроль за состоянием пациента. Вследствие противорвотного действия апрепитанта попытки вызвать рвоту с помощью рвотных средств могут оказаться неэффективными. Апрепитант не поддается выведению из организма посредством гемодиализа.
Артық дозаланған жағдайда Эмендті қабылдауды тоқтату, жалпы демеуші ем жүргізу және емделушінің жағдайын бақылауды қамтамасыз ету қажет. Апрепитанттың құсуға қарсы әсері болғандықтан, құстыратын дәрілердің жәрдемімен құстыруға әрекет ету тиімсіз болуы мүмкін. Апрепитант организмнен гемодиализ арқылы шығаруға келмейді.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Фармакокинетика апрепитанта является нелинейной при применении в диапазоне клинических доз. Как клиренс, так и абсолютная биодоступность снижаются при повышении дозы.

Абсорбция Средняя абсолютная биодоступность апрепитанта при пероральном применении составляет 67% для капсул по 80 мг и 59% для капсул по 125 мг. Средняя максимальная концентрация апрепитанта в плазме крови (Cmax) достигается приблизительно через 4 часа (Tmax). Пероральное применение капсулы со стандартным завтраком (приблизительно 800 ккал) приводит к повышению показателя AUC (площадь под кривой «концентрация-время») апрепитанта на 40%. Такое повышение не рассматривается как клинически значимое.

Фармакокинетика апрепитанта является нелинейной при применении в диапазоне клинических доз. У здоровых взрослых молодого возраста повышение AUC0-∞ было на 26% большим, чем пропорциональное дозе при применении разовых доз 80 мг и 125 мг после еды.

После перорального применения препарата Эменд в разовой дозе 125 мг в День 1 и 80 мг 1 раз в сутки в Дни 2 и 3, показатель AUC0-24 ч составил приблизительно 19.6±2.5 мкг•час/мл и 21.2±6.3 мкг•час/мл в День 1 и День 3, соответственно. Показатель Cmax был равен 1.6±0.36 мкг/мл и 1.4±0.22 мкг/мл в День 1 и День 3, соответственно.

Распределение Апрепитант активно связывается с белками крови, в среднем на 97%. Объем распределения в равновесном состоянии (Vdss) составляет приблизительно 66 литров.

Биотрансформация Апрепитант подвергается экстенсивному метаболизму. У здоровых взрослых молодого возраста составляет приблизительно 19% радиоактивности в плазме крови через 72 часа после разового внутривенного введения 14С-меченного фосапрепитанта (пропрепарата апрепитанта) в дозе 100 мг, что свидетельствует о большом количестве метаболитов в плазме крови. В плазме крови человека были идентифицированы 12 метаболитов апрепитанта. Метаболизм апрепитанта происходит, в основном, путем окисления в морфолиновом кольце и его боковых цепях, а образованные метаболиты обладали только слабой активностью. Исследования in vitro с использованием микросом печени человека указывают на то, апрепитант метаболизируется преимущественно посредством CYP3A4, с незначительным метаболизмом посредством CYP1A2 и CYP2C19.

Выведение Апрепитант не выводится в неизмененном виде с мочой. Апрепитант в виде метаболитов выводится с мочой и калом (посредством билиарной секреции). После внутривенного введения разовой дозы 100 мг 14С-меченного фосапрепитанта здоровым добровольцам, 57% препарата выводилось с мочой и 45% с калом.

Плазменный клиренс апрепитанта является дозозависимым, снижается при повышении дозы и составляет приблизительно 60-72 мл/минуту при применении доз терапевтического диапазона. Конечный период полувыведения составляет 9-13 часов.

Фармакокинетика в отдельных группах пациентов

Пожилой возраст После перорального применения апрепитанта в разовой дозе 125 мг в День 1 и по 80 мг 1 раз в сутки с Дня 2 по 5, показатель AUC24ч апрепитанта был на 21% больше в День 1 и на 36% больше в День 5 у пожилых людей (>65 лет) по сравнению с более молодыми взрослыми пациентами. Показатель Cmax был на 10% больше в День 1 и на 24% больше в День 5 у пожилых людей по сравнению с более молодыми взрослыми пациентами. Однако эти отличия не рассматриваются как клинически значимые. Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов пожилого возраста.

Пол После перорального применения препарата Эменд в разовой дозе, показатели AUC0-24 ч и Cmax для апрепитанта на 9 и 17% выше у женщин, чем у мужчин. Период полувыведения апрепитанта примерно на 25% ниже у женщин, чем у мужчин, а показатель Tmax достигается приблизительно через одинаковое время. Такие отличия не рассматриваются как клинически значимые. Нет необходимости в коррекции дозы в зависимости от пола.

Раса После перорального применения разовой дозы Эменда показатель AUC24ч апрепитанта приблизительно на 27% и 31% выше у латиноамериканцев, чем у людей европеоидной и негроидной расы, соответственно. Показатель Cmax на 19% и 29% выше у латиноамериканцев, чем у людей европеоидной и негроидной расы, соответственно. Прием однократной дозы перорального апрепитанта у азиатов привел к увеличению показателей AUC24ч и Cmax на 74% и 47%, соответственно, по сравнению с людьми европеоидной расы. Такие отличия не рассматриваются как клинически значимые. Нет необходимости в коррекции дозы в зависимости от расы.

Индекс массы тела. Индекс массы тела не оказывает влияния на фармакокинетику апрепитанта в клинически значимой степени.

Нарушение функции печени Нарушение функции печени легкой степени тяжести (класс А по Чайлд-Пью) не оказывает клинически значимого влияния на фармакокинетику апрепитанта. Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов с нарушениями функции печени легкой степени тяжести. По имеющимся данным, невозможно сделать заключение относительно влияния нарушения функции печени средней степени тяжести (класс В по Чайлд-Пью) на фармакокинетику апрепитанта. Нет клинических или фармакокинетических данных относительно пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени (класс С по Чайлд-Пью).

Нарушение функции почек Апрепитант в разовой дозе 240 мг назначали пациентам с тяжелой формой нарушения функции почек (клиренс креатинина <30 мл/минуту), а также пациентам с терминальной стадией заболевания почек, которым проводится гемодиализ. У пациентов с тяжелой формой нарушения функции почек показатель AUC0-∞ общего апрепитанта (несвязанного и связанного с белками) снижался на 21%, а показатель Cmax снижался на 32%, по сравнению со здоровыми людьми.

У пациентов с терминальной стадией заболевания почек, которым проводится гемодиализ, показатель AUC0-∞ общего апрепитанта снижался на 42%, а показатель Cmax снижался на 32%. Вследствие небольшого снижения связывания апрепитанта с белками, показатель AUC фармакологически активного несвязанного препарата не нарушался в значительной степени у пациентов с нарушениями функции почек по сравнению со здоровыми людьми. Гемодиализ через 4 или 48 часов после применения препарата не оказывает клинически значимого воздействия на фармакокинетику апрепитанта; менее 0.2% дозы выводилось с диализатом.

Нет необходимости в коррекции дозы препарата Эменд для пациентов с нарушениями функции почек или для пациентов с терминальной стадией заболевания почек, которым проводится гемодиализ.

Взаимосвязь между концентрацией и эффектом
Исследования позитронно-эмиссионной томографии с использованием высокоспецифической метки NK1-рецепторов (человеческие рецепторы нейрокинина-1), в которых участвовали здоровые молодые мужчины, продемонстрировали, что апрепитант проникает в головной мозг и заполняет NK1-рецепторы дозозависимо, а также зависимо от его концентрации в плазме крови. Прогностически, концентрации апрепитанта в плазме крови, которые достигаются при трехдневной схеме применения апрепитанта, обеспечивают 95%-ное заполнение NK1-рецепторов головного мозга.
Апрепитант фармакокинетикасы клиникалық дозалар ауқымында қолданғанда дозаға байланысты болмайды. Дозаны арттырған кезде клиренсі де, сондай-ақ абсолюттік биожетімділігі де төмендейді.

Сіңуі Пероральді түрде қолданған кездегі апрепитанттың орташа абсолютті биожетімділігі 80 мг капсулалар үшін 67% және 125 мг капсулалар үшін 59% құрайды. Қан плазмасында апрепитант орташа ең жоғары концентрацияға (Cmax) шамамен 4 сағаттан кейін (Tmax) жетеді. Капсуланы стандартты (шамамен 800 ккал) таңертеңгілік аспен бірге ішу арқылы қолдану апрепитанттың AUC («концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан) көрсеткішін 40%-ға арттырады. Мұндай жоғарылау клиникалық тұрғыдан маңызды деп есептелмейді.

Клиникалық дозалар ауқымында қолданылған кезде апрепитанттың фармакокинетикасы дозаға байланысты болмайды. Дені сау жастау ересектерде AUC0-∞ жоғарылауы тамақтан кейін бір реттік 80 мг және 125 мг дозаларды қолданғандағы дозаға пропорционалдыдан 26%-ға үлкен болды.

Эменд препаратын 1-ші Күні 125 мг бір реттік дозада және 2-ші және 3-ші Күндері тәулігіне 1 рет 80 мг дозада пероральді түрде қабылдағаннан кейін AUC0-24 сағ. көрсеткіші 1-ші және 3-ші Күндері, сәйкесінше, шамамен 19.6±2.5 мкг•сағ./мл және 21.2±6.3 мкг•сағ./мл құрады. Cmax көрсеткіші 1-ші және 3-ші Күндері, сәйкесінше, 1.6±0.36 мкг/мл-ге және 1.4±0.22 мкг/мл-ге тең болды.

Таралуы Апрепитант қан ақуыздарымен белсенді түрде, орта есеппен 97 % байланысады. Тепе-тең жағдайда таралу көлемі (Vdss) шамамен 66 литрді құрайды.

Биотрансформациясы Апрепитант экстенсивті метаболизмге ұшырайды. Дені сау жастау ересектерде 14С-таңбалы фосапрепитантты (апрепитант пропрепараты) 100 мг дозада бір рет көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 72 сағаттан соң қан плазмасында радиоактивтіліктің шамамен 19%-ын құрайды, ол қан плазмасындағы метаболиттердің елеулі мөлшерінің бар екендігін айғақтайды. Адамның қан плазмасында апрепитанттың 12 метаболиті идентификацияланды. Апрепитантың метаболизмі, негізінен, морфолинді сақинада және оның бүйір тізбектерінде тотығуы арқылы жүреді, ал түзілген метаболиттердің әлсіз ғана белсенділігі бар. Адамның бауыр микросомаларын пайдалана отырып жүргізілген in vitro зерттеулер апрепитант көбіне CYP3A4 арқылы метаболизденетінін, CYP1A2 және CYP2C19 арқылы метаболизмі елеусіз болатындығын көрсетеді.

Шығарылуы Апрепитант өзгермеген күйінде несеппен бірге шығарылмайды. Апрепитант метаболиттер түрінде несеппен және нәжіспен бірге шығарылады (билиарлы секреция арқылы). Дені сау адамдарға 14С-таңбалы фосапрепитанттың 100 мг дозасын бір рет көктамыр ішіне енгізгеннен кейін препараттың 57%-ы несеппен бірге және 45%-ы нәжіспен бірге шығарылды.

Апрепитанттың плазмалық клиренсі дозаға байланысты болады, дозаны арттырған кезде төмендейді және емдік ауқымындағы дозаларын қолданған кезде минутына шамамен 60-72 мл құрайды. Ақырғы жартылай шығарылу кезеңі шамамен 9-13 сағатты құрайды.

Емделушілердің жекелеген топтарындағы фармакокинетикасы

Егде жас Егде жастағы адамдарда (>65 жас) апрепитантты 1-ші Күні бір реттік 125 мг дозада және 2-ші Күннен бастап 5-ші Күнге дейін тәулігіне 1 рет 80 мг дозаны пероральді түрде қолданғаннан кейін апрепитанттың AUC0-24сағ. көрсеткіші, жастау ересектермен салыстырғанда, 1-ші Күні 21%-ға үлкен және 5-ші Күні 36%-ға үлкен болды. Егде жастағы адамдарда Cmax көрсеткіші, жасырақ ересектермен салыстырғанда, 1-ші Күні 10%-ға және 5-ші Күні 24%-ға үлкен болды. Алайда мұндай айырмашылықтар клиникалық тұрғыдан маңызды деп саналмайды. Егде жастағы емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Жынысы Эменд препаратын бір реттік мг дозада пероральді түрде қолданғаннан кейін апрепитанттың AUC0-24сағ. және Cmax көрсеткіштері әйелдерде, еркектерге қарағанда, шамамен 9 және 17% жоғары болды. Әйелдерде апрепитанттың жартылай шығарылу кезеңі, еркектердегіге қарағанда, 25%-ға төмен болды, ал Tmax көрсеткішіне шамамен бірдей уақыттан кейін жетеді. Мұндай айырмашылықтар клиникалық тұрғыдан маңызды деп саналмайды. Дозаны жынысына байланысты түзетудің қажеті жоқ.

Нәсілі Эмендтің бір реттік дозасын пероральді түрде қолданғаннан кейін апрепитанттың AUC24ч көрсеткіші латынамерикандықтарда еуропалық және негроидты нәсілдерге қарағанда, сәйкесінше, шамамен 27%-ға және 31%-ға жоғары болды. Cmax көрсеткіші латынамерикандықтарда еуропалық және негроидты нәсілдерге қарағанда, сәйкесінше, шамамен 19%-ға және 29%-ға жоғары болды. Пероральді апрепитанттың бір реттік дозасын қабылдау азиялықтарда, еуропалық нәсілді адамдармен салыстырғанда, AUC24ч және Cmax көрсеткіштерінің сәйкесінше 74%-ға және 47%-ға артуына әкелді. Мұндай айырмашылықтар клиникалық тұрғыдан маңызды деп қарастырылмайды. Нәсілге байланысты дозаны түзету қажеттілігі жоқ.

Дене салмағының индексі Дене салмағының индексі апрепитанттың фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды дәрежеде ықпал етпейді.

Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясының ауырлығы жеңіл дәрежелі (Чайлд-Пью бойынша А тобы) бұзылуы апрепитанттың фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды дәрежеде ықпалын тигізбейді. Бауыр функциясының ауырлығы жеңіл дәрежелі бұзылуы бар емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Қолда бар деректер бойынша бауыр функциясының ауырлығы орташа дәрежелі (Чайлд-Пью бойынша В тобы) болуы апрепитанттың фармакокинетикасына біршама ықпал етеді деп қорытынды жасау мүмкін емес. Бауыр функциясының бұзылуы ауыр түрде (Чайлд-Пью бойынша С тобы) болатын емделушілерге қатысты клиникалық және фармакокинетикалық деректер жоқ.

Бүйрек функциясының бұзылуы Апрепитант бір реттік 240 мг дозада бүйрек функциясының бұзылуы ауыр түрде болатын (креатинин клиренсі минутына <30 мл) емделушілерге, сондай-ақ гемодиализ жүргізілген, бүйрек ауруы терминальді сатыда болатын емделушілерге де тағайындалды. Бүйрек функциясының бұзылуы ауыр түрдегі емделушілерде, дені сау адамдарға қарағанда, жалпы апрепитанттың AUC0-∞ көрсеткіші (ақуыздармен байланыспаған және байланысқан) 21%-ға төмендеді, ал Cmax көрсеткіші 32%-ға төмендеді.

Гемодиализ жүргізіліп жатқан, бүйрек ауруы терминальді сатыда болатын емделушілерде жалпы апрепитанттың AUC0-∞ көрсеткіші 42%-ға, ал Cmax көрсеткіші 32%-ға төмендеді. Апрепитанттың ақуыздармен байланысуының аздап төмендеуі салдарынан, бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде, дені сау адамдардағымен салыстырғанда, фармакологиялық тұрғыдан байланыспаған белсенді препараттың AUC көрсеткіші елеулі дәрежеде бұзылған жоқ. Препаратты қолданғаннан кейін 4 немесе 48 сағат өткеннен кейін гемодиализ апрепитанттың фармакокинетикасына елеулі дәрежеде ықпал еткен жоқ; дозаның 0,2%-дан азы диализатпен бірге шығарылды.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер үшін немесе гемодилаз жүргізілетін, бүйрек ауруының терминальді сатысындағы емделушілер үшін Эменд препаратының дозасын түзетудің қажеті жоқ.
Концентрациясы мен әсерінің арасындағы өзара байланыс NK1-рецепторлардың (адамның нейрокинин-1 рецепторлары) өзіне тән ерекшелігі жоғары белгісін қолдана отырып, позитронды-эмиссионды томографияға дені сау жас еркектердің қатыстырылуымен жүргізілген зерттеулер апрепитанттың миға өтетіндігін және NK1-рецепторларды дозаға байланысты, сондай-ақ оның қан плазмасындағы концентрациясына байланысты толтыратынын көрсетті. Болжаммен алғанда, апрепитантты үш күндік сызбасын қолданумен жететін апрепитанттың қан плазмасындағы концентрациясы мидағы NK1-рецепторларының 95% толтырылуын қамтамасыз етеді.

Фармакодинамика

Апрепитант является селективным антагонистом, обладающим высоким родством к человеческим рецепторам нейрокинина-1 (NK1) субстанции P.
Апрепитант адамдағы Р субстанциясының нейрокинин-1 (NK1) рецепторларына ұқсастығы жоғары болатын селективті антагонист болып табылады.

Упаковка и форма выпуска

2 капсулы по 80 мг в контурной ячейковой упаковке из алюминиевой фольги. Одна контурная ячейковая упаковка запаивается в картонную обложку. Картонную обложку вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона. 1 капсула по 125 мг в контурной ячейковой упаковке из алюминиевой фольги. Одну контурную ячейковую упаковку вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
80 мг-дық 2 капсула алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. Пішінді ұяшықты бір қаптама картон мұқабаға дәнекерленген. Картон мұқаба медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған. 125 мг-дық 1 капсула алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. Пішінді ұяшықты бір қаптама медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.